ငုိေၾကြးလုိက္တုိင္း တဖဲ့ဆီပဲ့ေၾကြသြားတာ က်မရဲ႔ ခင္တြယ္မွူေတြ ထင္ပါရဲ႕။
“ အပစ္ပယ္ခံရတယ္ဆုိတာနဲ႔ အားလံုးဆံုးရွူံးသြားတာမဟုတ္ပါဘူး
ဒါဟာ တေယာက္ေယာက္ရဲ႕ သေဘာထားမွ်သာ ျဖစ္သည္ ” တဲ့
က်မ ျပံဳးလုိက္မိတယ္ ၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ဥေပကၡာျပဳခံရျခင္းဟာ က်မအတြက္ ကမာၻပ်က္သလုိ ခံစားေနရလုိ႔ပါပဲ ….
စိတ္ဆုိးပုိင္ခြင့္ မရွိဘူး ၊ စိတ္နာပုိင္ခြင့္လည္း မရွိဘူး၊
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ က်မ သူ႕ကုိမပုိင္ဆုိင္လုိ႔ ။
အေနလည္းမနီးစပ္ဘူး ၊ အေ၀းၾကီလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး၊
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ က်မရင္ထဲမွာ သူရွိေနလုိ႕ ။
ျဖစ္ခ်င္တာကုိလည္း ဖန္တီးခြင့္မရွိ္ဘူး ၊ ျဖစ္သင့္တဲ့လမ္းကုိလည္း မေလွ်ာက္ခ်င္ဘူး၊
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ က်မ သူ႕ကုိ သိပ္ခ်စ္ေနလုိ႕ ။
ဂစ္တာမတီးတတ္သူကလည္း ဂစ္တာတလက္ကုိ ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ခြင့္ရွိသည္ဟု က်မထင္သည္။
နံရံမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားရုံသက္သက္ ပုိင္ဆုိင္ခ်င္မိတဲ့ က်မ စိတ္ကူးကုိ ရူးႏွမ္းတယ္လုိ႕ေတာ့ မဆုိႏုိင္ၾကပါဘူးေနာ္ ။
“အတုေတြကလည္း ေနရာတကာမွာ ေပါလုိက္တာေနာ္” တဲ့ ညည္းညဴသံတခု က်မၾကားမိတယ္။
က်မအတြက္ေတာ့ သိပ္အံ့ၾသစရာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေလာကမွာ အတုေတြမ်ားမွန္း က်မသိထားခဲ့တာ ၾကာျပီပဲ။ ပန္းအတု၊ ငွက္အတု၊ ေရႊအတု၊ မိတ္ေဆြအတု၊ စသည္ျဖင့္ေပါ့ ..ေရတြက္လုိ႔ေတာင္ မကုန္ႏုိင္ဘူးေလ။ တခါတေလမွာ အတုေတြမ်ားလြန္းလုိ႔ အစစ္ကုိေတာင္ အတုလုိ႔ ထင္မိတတ္ၾကေသးတယ္။ မၾကာခင္ကေတာင္ က်မအတြက္ လင္းေတာ့မေရာင္ ၾကယ္အတုကုိ က်မေတြ႔ခဲ့ေသးတာပဲ။
ၾကယ္ဆုိတာ ေကာင္းကင္မွာပဲလင္းတဲ့ အရာတခုပါ ။ ဒါေပမယ့္ က်မကေတာ့ က်မရင္ ကန္ေရျပင္မွာ အရိပ္ထင္ေနတဲ့ ၾကယ္ေလးကုိ ရူးသြပ္စြာ နဲ႕ ……
တခုေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ….ေက်ာခုိင္းလုိ႔ ထြက္ခြာသြားတဲ့အခါ ေနာက္ကုိလွည့္မၾကည့္ေၾကးေပါ့ ၾကယ္ေလးရယ္ ….ေနာ္ ..။
No comments:
Post a Comment